God - dirigent - levensconcert

Jubileumdienst van de muziekvereniging Dr. Nuijens

Gebed

De stilte zingt u toe, God
de stilte
de adem is uw Geest
die leven en bezieling schenkt
het licht is er
om ons te laten groeien
naar U, en naar elkaar.

En de muziek mag daarin een verbindende rol spelen
de muziek –
een geschenk, een talent
om vreugde en verdriet samen te brengen.
En vooral zal het beoefend worden:
het samenspel èn het luisteren.

Geef dat we één zijn in U
afgestemd op elkaar
delend in het grootste geheel van het leven.

Wees in ons midden God,
in zang en muziek
en in de stilte - AMEN


We lezen een gedeelte van Psalm 98. De psalm begint met:
Zingt voor God een nieuw lied
want Hij heeft wonderen gedaan!
Een wonder – was het – gisterenmiddag, dat om 2.00 uur de zon doorbrak
en de muziek van verschillende kanten onder een opgeklaarde lucht naar het Sportveld in Hoogkarspel trok. Daar konden we – in de zon – genieten van de muziekverenigingen!

We lezen: Psalm 98 vers 4 en 6 t/m 9

Juich God toe, héél de aarde
juich en jubel, zing het uit
Blaas op de ramshoon en de trompetten
juich als God, uw Koning, verschijnt.
Laat bruisen de zee en alles wat daar leeft
laat juichen de wereld met haar bewoners
Laat de rivieren in de handen klappen
en samen met de bergen jubelen
voor God, want Hij is in aantocht
als rechter van de aarde.
Rechtvaardig zal hij de wereld berechten
de volken oordelen naar recht en wet.

Meditatie

Psalm 98 is een prachtig lied voor deze dag, waar de muziek als jubilaris in ons midden is en àlle koren meedoen.
Psalm 98 roept alles en iedereen op blij te zijn en muziek te maken, niet alleen de gelovigen en de kerken, maar héél de aarde, alle volken, alles wat leeft en is. De héle schepping: het is één loflied! De bergen jubelen en de rivieren zorgen voor applaus. Voor God.

God. Dat woordje “God” is lastig. Het is nooit goed uit te leggen, wat we ermee bedoelen. Het is niet zomaar in beelden te vatten, je kunt er niet goed bij. Van God zegt Psalm 98, dat hij de Rechter is. Dat klinkt streng. Misschien maakt het bang. Maar hóór in het woord “rechter” vooral: recht doen. Alles en iedereen zal recht worden gedaan en terecht komen, bij God. Alles zal harmonieus klinken en het samenleven zal gezegend zijn.

God als rechter. In een dienst als die van vanmorgen met de fanfare, de muziek en de zang, kunnen we “rechter” best vertalen met “dirigent”, leider. In het grote, wereldwijde samenspel van alle leven, geeft God zijn regels en dirigeert: niet stelen, niet liegen en bedriegen, niet vals spelen, maar trouw zijn, en recht doen! Leef met de talenten die je gegeven zijn, speel je eigen rol en speel hem goed! Luister naar de ander en wacht, heb geduld. Alles komt op het goede moment!

Levenslessen moeten beoefend en ingestudeerd. Het gaat niet zomaar vanzelf. Samenspelen moet je leren. In het grote concert des levens heeft alles een plek, en het gaat over alle grenzen heen!
God is – zo geloven wij – grenzeloos. Met recht. Met recht doen. Dat is: aftikken als het verkeerd is. Opnieuw proberen. Oefenen. Afstemmen op elkaar, op de ander. En maat houden. Maat houden in het leven. Van genoeg weten. Leren, en er hard aan werken.

Zo wordt het leven een feest, en is er alle reden om te juichen en te jubelen. En God zal er zijn, in de muziek, en in de stilte.

Met de muziek mee!

In de kerkentuin bloeien volop de narcissen. Zij steken de trompet. Het is lente. De natuur is ontwaakt en komt tot leven. De vogels laten van zich horen. Het wordt Pasen.
Zondag gaan we niet naar de kerk.
We gaan met de muziek mee naar sporthal de Sluis. Muziekvereniging Dr. Nuijens viert daar dit weekend haar 90-jarig jubileum. Als Protestantse Gemeente vieren we het met haar mee. In oecumenische verbondenheid. Vreemd? Misschien. Voor sommigen. Dr. Nuijens is toch Katholiek? Wat hebben de Protestanten met Dr. Nuijens?

We denken gemakkelijk in gegeven, traditionele kaders. Voor elke geloofsrichting was er in het verleden de eigen vereniging. Ook voor de muziek. Terwijl muziek eigenlijk heel ruim is en kaders openbreekt. Muziek maak je met elkaar, inspelend op de onderlinge verschillen. Om een stuk mooi te laten klinken, moet ieder zijn/haar instrument kennen en de eigen partij goed in studeren. Harmonieus samenspelen is maat houden en naar elkaar blijven luisteren. De één zal de ander niet overstemmen. Ieder wordt op een eigen manier gehoord. Prachtig!

Als gelovigen – Rooms-katholiek en Protestant – weten we van de onderlinge verschillen in traditie, in rituelen en organisatie. Beide kennen we de vele stemmen, van hoog tot laag en hard en zacht. Sommige klinken hard en autoritair. Anderen laten maar weinig van zich horen. Regelmatig zitten we bij elkaar en zoeken we naar goede vormen om samen-kerk te zijn. We horen van elkaar, wat wel of juist niet een steun is geweest in donkere tijden. We vertellen over de persoonlijke keuzes die we gemaakt hebben en waarom. In zulke gesprekken gaat het er niet om de ander te overtuigen van het eigen gelijk. Het gaat om luisteren en leren, om jezelf en de ander te begrijpen en elkaar de nodige ruimte te geven. Het gaat om samen leven, samen geloven. Dat is een kunst die beoefend moet worden, net als het samen muziek maken.

Buiten ziet de tuin geel van de narcissen. Ze staan met open trompetten de lente aan te kondigen. Ieder die oog en oor heeft voor wat te horen en te zien is, mag mee genieten.
Dat mogen we ook met de jubilerende Dr. Nuijens.

Op zondag 29 maart is er om 10.00 uur in sporthal de Sluis in Hoogkarspel een jubileumdienst met de muziekvereniging Dr. Nuijens, waarbij de Protestantse en de R.K. Kerk samenwerken. Voorgangers zijn Pastor M. Vet-Koopman en Ds. K. van Middendorp-Sonneveld.